Τα σκατα ειναι καλυτερα απο τα αποσκατα

Μπορεί ο τίτλος να είναι πρόλογος για κακά νέα αλλά κλάην, τίποτα δεν μας σταματά! Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα.

Λοιπόν Καρναβάλι 2007 Ρόδος! Δόξα τω θεώ είναι το τελευταίο που κάνω εδώ στο τσιλόνησο, το μόνο καλό είναι οτι ήμουν με άτομα που μ'αρέσουν και πιστεύω με εκτιμούν. Το ποτό αφθονο (2 μπουκαλια βοτκα και 9 μπυρες) ευτυχως χαρουμενη μερα. Αλλη μια γιορτη μονος.

Προχθες γυρισα απο το Μιλανο. Ειχα παει στην διεθνη εκθεση τουρισμου που διοργανωνεται καθε χρονο στην Ιταλια, αν ολα πανε οπως υποσχονται οι αριθμοι θα εχουμε ενα πολυ καλο καλοκαιρι. Εννοειται εκανα και λιγα ψωνακια ως ψωνακι.

Τελευταια με βρισκω αρκετα χαμενο απο το νετ. Παλιοτερα ειχα ασχολια το αγαπημενο μου σαιτ του Χαρι Ποτερ, ειχα ορεξη για καινουρια πραματα, ειχα εμπνευση. Πλεον καθε φορα που μπαινω στο χογκ με πιανει κατι... Δεν ξερω τι... Δεν νιωθω την ιδια σπιρταδα που ειχα, την ιδια ωθηση, καποτε ηταν αλλιως. Κατι μεσα μου με σπρωχνει να το τελειωσω. Η δημιουργια ειναι παντα πιο δυσκολη απο την καταστροφη. Θα το κρατησω. (?) Γιατι?

Εχω φιλους. Καλους.

Σιγουρα με ψαχνουν, γιατι να μην τους βρω εγω μια φορα?


ΥΓ: Δεν ειχε κακα νεα ψαρακια. Παω να φτιαξω καφε.

Σαββατόβραδο

Μετά από 3 μήνες 7 ημέρες και 12 ώρες έγινε το σχήμα και βγήκα με φίλους σε κλαμπάκι. Το καρέ ήταν σπουδαίο και η παρτίδα ξαναέπαιξε ακριβώς ένα χρόνο μετά. Να'νε καλά τα παιδιά κανόνιστηκε θέμα με 6 κοπέλες στη παρέα. Το καρέ χάλασε και το γυρίσαμε σε blackjack.

Λοιπόν να μην γίνομαι κουραστικός... Πήγαμε λοίπον στο Dome. Αξιοπρεπές κλαμπάκι έξω από την πόλη για να βαράει αλύπητα. Ποιον κοροϊδεύω... Στη Ρόδο είμαι το μόνο που βαρούσε εκεί μέσα ήταν η απελπιστική μπότα των ελληνικών κλεμμένων ρεμίξ. (ο πιο καλός τραγουδιστής είναι ωραίο κομματάκι όμως :Ρ)

Αυτό το κλάμπ έπρεπε να είναι Μύκονο γαμώτο.

1st round FIGHT! 00:54

Τζίν με τόνικ. Το κλαμπάκι γέματο ευτυχώς κύριοι πήγαμε πριν το θέμα.

2nd round FIGHT! 01:30

Γιαννάκης ο Περπατητής σκάει στη μπάρα. Πήγε καλά! Εκείνη την ώρα πρέπει να έσκασε το μηνυματάκι στο μέχρι τότε καρέ μας. Είχαν έρθει. Δεν ξέρω γιατί αλλά είχα ψιλοκολλήσει, θα γνώριζα 6 νέα πρόσωπα, 6 νέες οντότητες.

Όταν τελικά γνώρισα τις κοπέλες θυμόμουν για λίγο τα ονόματα τους, εννοείται ότι τα ξέχασα. Περάσαμε καλά πολύ καλά! Από όλες τις κοπέλες δυο θυμάμαι. Όχι για κάποιο λόγο απλά μόνο και μόνο επείδη ήταν κοινωνικές κοπέλες. Άννα και Λουκία λοιπόν. Η Άννα πρέπει να είναι πολύ σωστή κοπέλα, ελπίζω ο φίλος μου να είναι το ίδιο σωστός μαζί της. Η Λουκία από την άλλη ήταν το σπίρτο που κάτι άναψε μέσα μου. Είναι από τις λίγες κοπέλες που έχω γνωρίσει στη ζωή μου μέχρι τώρα που πρώτα την κοίταξα στα μάτια. Είμαι ειλικρίνης και όσοι δεν γουστάρουν να φύγουν από το χώρο μου. Μιλήσαμε λοιπόν και περιμένω πως και πως την μέρα που θα κανονιστεί καφεδάκι. Ελπίζω σε σένα Άκη (not me).

Κάλο το Σαββάτο λοιπόν. Το δίδαγμα? Παν μέτρον άριστον και γιατί? Πριν 3 μήνες έβγαινα άκοπα, μια σωστή κοπέλα δεν γνώρισα.

Άντε τα είπαμε.

Έλεος

Ξέχασα το λογαριασμό του άλλου και ξεκίνησα νέο.

Όσοι δεν ταλαιπωρήστε ξανά γράψτε μου.

Τσίαρς

Μια περίεργη αρχη.

Δεν ξέρω γιατί το κανω αυτό, αλλά το κάνω οπώς και πολλά άλλα. Τώρα γράφω απλά για να γράψω ίσως κάποια άλλη στιγμή να είναι καλύτερα. Δεν είχα ποτέ ημερόλογιο, ίσως αυτό να μου προκαλεί ένα τρακ. Τρακ εγώ? λολ...

Πάω να φτιαξω φραπέ.